ماییم و سینه‌ای که در آن ماجرای توست

اینجا می‌نویسم...

Manifesto (ویرایش صفر)

تاریخ تدوین: پنج‌شنبه، ۳ خرداد ۹۷

 

Manifesto (ویرایش صفر) اصول و قواعد وبلاگ‌نویسی از دید نویسنده‌ی اینجا می‌نویسم در این وبلاگ است. پیش از اقدام به هر فعالیتی در اینجا می‌نویسم، حتماً بخوانید و حتماً به‌کار ببندید.

 

بندِ ۱. اینجا می‌نویسم یک وبلاگ شخصی‌ست. مطالب آن نوشته شده است چون نگارنده ترجیح داده آن‌ها را بنویسد. برای خواندنش دنبال دلیل نگردید. اما برای نخواندن آن یک دلیل خوب وجود دارد: با نخواندن این وبلاگ هیچ چیز ویژه‌ای را از دست نمی‌دهید.

بند ۱ به زبان ساده: به من نگین چی بنویسم، چی ننویسم!

 

بندِ ۲. هیچ‌کس حق توهین به مخاطبان اینجا می‌نویسم را ندارد. خوانندگان این وبلاگ ارزشمندترین دارایی این وبلاگ هستند و برای حفظ شأن و شخصیت آن‌ها، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد شد.

بند ۲ به زبان ساده: مخاطبا و دوستام خط قرمزن.

 

بندِ ۳. در اینجا می‌نویسم، هرگونه سعی برای فهمیدن حال و شرایط نویسنده، هم‌دلی، هم‌فکری و هم‌زبانی، قضاوت نکردن، سخن عادلانه و منصفانه و لحن صمیمی، محترمانه و مهربان به بهترین، زیباترین و انسانی‌ترین شکل ممکن که در توان نویسنده باشد، پاسخ داده و ارج نهاده می‌شود و برای نویسنده از ارزشمندترین هدیه‌ها به‌شمار می‌رود. در مقابل، هرگونه سعی در نفهمیدن شرایط و احوال نویسنده، قضاوت بی‌جا و سخن به‌دور از انصاف و از روی ناآگاهی درباره‌ی وبلاگ و شخص نویسنده و لحن زننده و توهین‌آمیز، خطایی بزرگ تلقی می‌شود. بنابراین، سخت‌فهمی، بدنفهمی، کج‌فهمی، کندفهمی، دگرفهمی و نافهمی بعد از یک یا دو بار تحمل، با حذف دیدگاه، گزارش هرزنامه و قطع ارتباط پاسخ داده خواهد شد.

بند ۳ به زبان ساده: من منت‌دار خوبیاتونم، بسیار زیاد. اما معنی‌ش این نیست که بدی رو بی‌جواب می‌ذارم. معتقدم جواب های، هویه!

 

بندِ ۴. در اینجا می‌نویسم، رعایت حق نشر از اوجب واجبات است؛ چه برای نویسنده، چه برای خوانندگان. بنابراین اگر طرح گرافیکی، صوت، نوشته‌‌ یا هر فقره‌ی دیگری از این وبلاگ برداشتید، بدون ذکر منبع (inja-minevisam.blog.ir) نباید بازنشر یا چاپ کنید و یا به هر شکل دیگر از آن بهره‌ی مادی یا غیرمادی ببرید. چون فارغ از این‌که قابلیت پیگرد قانونی دارد، حق‌الناس نیز به‌شمار می‌رود. نویسنده نیز متقابلاً با تمام توان، متعهد به همین تعهد در قبال سایرین باقی می‌ماند.

تبصره‌ی ۱.۴. استفاده از متن‌ها و طرح‌های گرافیکی اینجا می‌نویسم، به‌جز آن‌هایی که در پست‌های رمزدار نوشته و منتشر می‌شوند، با رعایت بند ۴ کاملاً آزاد است.

بند ۴ و تبصره‌ی پشت‌بندش به زبان ساده: هر چی بردی نوش جونت، فقط به همه بگو از کجا آوردیشون.

 

بندِ ۵. مطالب اینجا می‌نویسم و تمام اطلاعات مرتبط با آن، جزء حریم شخصی نویسنده است. احترام به این حریم خصوصی یک وظیفه‌ی همگانی است. نویسنده توقع و تحمل هیچ‌گونه عمل یا سخنی که این حریم شخصی را خدشه‌دار کند، از هیچ‌کس ندارد.

بند ۵ به زبان ساده: به چیزایی که بهتون مربوط نیست دخالت نکنین. دست شما مرسی! :دی

 

بندِ ۶. ممکن است به‌ندرت بنا به اقتضای زمان، پست‌هایی حاوی مضامین سیاسی در اینجا می‌نویسم منتشر شود. پیش‌فرض نویسنده این است که خوانندگان این وبلاگ به‌سبب مطالعه‌ی این بند از Manifesto می‌دانند که نویسنده طرفدار یا عضو هیچ حزب، گروه و دسته‌ی سیاسی نبوده و اساساً سیاست از علاقه‌مندی‌های او نیست. پس بحث سیاسی تنها با رعایت موازین اخلاقی و در بخش دیدگاه‌های این پست‌ها آزاد است. ضمن این‌که با سیاست‌زدگی و سیاسی‌نمایی شدیداً برخورد خواهد شد.

بند ۶ به زبان ساده: اگر چیزی اینجا بوی سیاست می‌داد، بدونین که من معتقدم: سیاست بی‌پدر و مادره. پس ازش خوشم نمیاد.

 

...

 

بندِ همواره آخر و همواره خلل‌ناپذیر. بندهای Manifesto ممکن است در آینده در جهت بهبود قواعد و شرایط آن، اصلاح شوند. همچنین ممکن است بندهای جدیدی نیز به‌آن اضافه گردد. در هر صورت، بخش تغییرناپذیر آن و مهم‌ترین اولویت در تدوین آن، «ایجاد و حفظ امنیت، احترام و محبت متقابل در فضای اینجا می‌نویسم» خواهد بود.

بند همواره آخر به زبان ساده: حق اصلاح و تغییر اینایی که گفتم برای خودم محفوظه. همینی که هست! :دی

 

+ بایگانی. با تدوین ویرایش(های) جدید Manifesto، ویرایش‌های گذشته به بخش بایگانی Manifesto  منتقل خواهند شد.


۰۳ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۲۵ گیوم اِوار
سلام. خیلی خوبه. پس تکلیف هممون روشن شد!
پاسخ:
سلام. چند وقتی بود هی کامنتایی برام میومد که اذیتم می‌کرد. از اول امسال شاید چار پنج بار تا الان تکرار شده. خواستم یه حرکت مؤثر برای کم کردن این کامنتا بزنم... :)
۰۳ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۲۹ گیوم اِوار
سلام. البته نباید از سیاست بدمون بیاد چون ناگزیریم که به سیاست تن بدهیم. بدون سیاست، تقریبا هیچ چیز در دنیای امروز قابل حل و اجرا نیست. 
شاید برخی آدماش بی پدر و مادر باشن، ولی خود سیاست لازمه و ضروری. 

راه حلش هم سخت نیست. کافی است یک روزنامه معتدل رو انتخاب کنیم و به جای رفتن دنبال دعواهای جناح ها، اون رو مطالعه کنیم. مثلا روزنامه اطلاعات! 

سپاس
پاسخ:
سلام بازم. :)
من درمورد مفاهیم و ایده‌آل‌ها حرف نمی‌زنم. منظورم از سیاست، چهره‌ی ملموس و واقعی سیاسته که متأسفانه خیلی کریهه! :|
ضمن این‌که اخبار این روزا نخوایم هم از همه‌جا برامون میاد. حتی برای کسی مثل من که خیلی علاقه‌مند دنبال کردنشون نباشه! :دی
منم سپاس! :))
۰۳ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۳۰ گیوم اِوار
بند پنجم هم خوبه، که حریم شخصی داشته باشید اما خیلی هم به این اندازه سخت گیری لازم نیست. 
پاسخ:
تک‌تکِ این بندا رو نوشتم، چون زیاد بهشون مبتلا شدم. از جمله همین بحث حریم خصوصی متأسفانه...
خوانده شد :دی
پاسخ:
تشکر فراوان. :)
۰۳ خرداد ۹۷ ، ۱۷:۳۲ گیوم اِوار
البته ببخشیداااا 
من دیگه با توجه به بند 1 و 5، دیگه حرف نمی زنم :)

با احترام D:

مانا باشید
پاسخ:
:دی
ببینید، خیرخواهی و ادب شما از جملاتتون مشخصه. روی حرف من با کساییه که ندیده و نشناخته و بدون علم به اوضاع و شرایط صحبت می‌کنن.
سلامت باشین. :)

نگارش دیدگاه

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی